Dzisiaj w pracy atmosfera ciężka, jak cholera. Nauczyciele, którzy mają etaty czują się winni, bo je mają, a ci bez etatów czują się pokrzywdzeni,
bo ich nie mają. Nie ma dobrego rozwiązania tej sytuacji. Zawsze ktoś dostanie po tyłku. Ciężko, bo wszyscy się znamy, w większości przyjaźnimy, spotykamy na kawach, herbatach, wyjeżdżamy wspólnie w teren.
I teraz dupa!

Powoli spada ze mnie napięcie, bo ja jednak ten etat mam!
Jak mantrę powtarzam wciąż : Dam radę, dam radę, dam, kurwa, radę!

Ale ja sobie, a mój organizm sobie. Głowa pęka, żołądek ściśnięty,
a w lewym oku pękło mi naczynko! To ma podobno związek z ciśnieniem
i samo przejdzie, ale wkurza mnie sam fakt, że coś takiego mi wylazło!
Do tego zastanawiam się, skąd u niskociśnieniowca pękające w oczach
z nadciśnienia naczynka?! Stres? Przepracowanie? Jedno i drugie?
No dupa i tyle!

W ramach stawiania psychiki do pionu, przesadziłam na kole dyskusyjnym połowę kwiatów w mojej sali. Jutro druga połowa, bo ziemi zabrakło…

Nigdy nie marzyłam o domu z ogródkiem (nadal nie marzę),
ale sadzenie/przesadzanie/uprawianie roślinek uważam za jedną
z najskuteczniejszych form odreagowywania syfu dnia codziennego!

Wyjęłam czekoladę Studentską, którą przywiozły mi koleżanki z Pragi.
Miała być na czarną godzinę…

Dobry jest! Naprawdę dobry!

Prześliczna burza przetoczyła się nad moim dachem!
Foto - dwie.owce w euforii! Udało się złapać błyskawicę!

Wróciłam wczoraj wieczorem do domu, a jutro rano znów w pociąg.
Tym razem biwak z dzieciakami. Jejusiu, jak mi się nie chce na niego jechać! Sama wymyśliłam, zaplanowałam, zorganizowałam, to teraz mam! Jeszcze wypadałoby dobrze się na nim bawić, bo przecież nie popsuję dzieciakom ostatniego klasowego wyjazdu. Aż takim prosiakiem nie jestem! Dobrze, że to tylko trzy dni. Mam nadzieję, że środa wieczorem nadejdzie szybko i znów będę się mościć w fotelu z książką na kolanach.

Odczuwam ostatnio głęboką potrzebę siedzenia w domu. Świat zewnętrzny nie jest mi do niczego potrzebny. Może tylko jakiś sklep od czasu do czasu, żeby lodówka nie była pusta.

A jeśli jesteśmy przy lodówce, wygrzebałam dzisiaj z mojej to, co miałam
i zrobiłam placko-racuchy. Mleko, jajka, sól, pieprz, mąka, zioła prowansalskie, cebula i feta w kosteczkę, trochę groszku konserwowego. Wymieszałam, usmażyłam, zjadłam. Pycha! Będę częściej takie robić.
-----------------------------------------------------------------------------------------------
Chodzi za mną ostatnio. Zwłaszcza te demony na ramieniu…

Charlie Winston 9 maja w Warszawie, a ja z dzieciakami na biwaku?!?!
Nie może być!!! Cholera!!! Fuck! Fuck! Fuck!
Zostawię drani samych! Niech siedzą nad jeziorem, opalają się, ryby łowią, w karty grają, w kości, albo inne jakieś rozrywki niech sobie wymyślą!
Po co im wychowawczyni na biwaku?! Zbędny balast, prawda?